Geerten Waling Premium Corner

De inflatie van goed gedrag

15 september 2022Leestijd: 4 minuten

De enorme aanslag op de koopkracht van de minima en de middenklasse versterkt het gevoel dat goed gedrag niet loont. In dit geval gaat het over hard(er) werken, maar de brave burger wordt op veel meer vlakken ontmoedigd, schrijft Geerten Waling.

Elders in dit blad kunt u lezen dat de middenklasse de rekening betaalt voor de doorgeschoten nivellering. Een paar uur of zelfs een dag langer werken per week blijkt voor Jan Modaal helemaal niet te lonen, terwijl de economie – met bijna een half miljoen vacatures – snakt naar die extra arbeidstijd. Goed gedrag wordt niet beloond, en zelfs afgestraft (zie ‘Ambitie afgestraft’).

Voor mensen met een laag inkomen loont werken niet

Lees ook het omslagverhaal van Joris Heijn & Jeroen van Wensen: Waarom vooral de fiscus profiteert van meer werken

Toevallig ontstond deze week ook ophef op Twitter, nadat een ‘financieel professional’ een berekening had gedeeld waarin de koopkracht van een alleenstaande ouder met drie kinderen in een bijstandsituatie werd vergeleken met eenzelfde persoon met een modaal inkomen. Waar de eerste in 2022 bijna 24.000 euro besteedbaar inkomen overhoudt, zou de tweede nog geen 21.500 euro te besteden hebben. Vanwege de koopkrachtmaatregelen van het kabinet zou de ouder in de bijstand er in 2023 netto ook nog bijna 4.000 euro op vooruitgaan, terwijl de modale ouder er niets bij krijgt.

Uw cookieinstellingen laten het tonen van deze content niet toe. De volgende cookies zijn nodig: marketing. Wijzig uw instellingen om deze content te zien.

De berekening bleek aan alle kanten te rammelen. Zo was het inkomen van de fictieve Jan Modaal in feite 1,3 maal modaal, waren diens kostenposten sterk aangedikt en was er geen rekening mee gehouden dat veel premies en regelingen evengoed gelden voor bijstandsgezinnen als voor gezinnen met een minimum- tot modaal inkomen. Van de berekening ging de suggestie uit dat ‘werken moet lonen’ – en dat alle mensen in de bijstand er bewust voor kiezen om niet te werken om zo lekker te profiteren van het so­ciale vangnet van de verzorgingsstaat.

Maar toch. Overeind blijft dat voor veel Nederlanders met een laag inkomen arbeid inderdaad amper blijkt te lonen – en méér werken al helemaal niet. Door de koopkrachtmaatregelen en de compensatie voor de hoge energiekosten voor minima, die op zich zeker gerechtvaardigd zijn, worden de verhoudingen alleen maar schever. Waarom zou je duizenden euro’s per maand uitgeven aan de kinderopvang, als je ook de hele dag gezellig met je kinderen door kunt brengen? De hardwerkende Nederlander, met wie politieke partijen zo graag schermen, zou zomaar zijn arbeidslust kunnen verliezen.

Laden…

Word abonnee en lees direct verder

Al vanaf € 9,- per maand leest u onbeperkt alle edities en artikelen van EW. Bekijk onze abonnementen.

Verder lezen?

U hebt momenteel geen geldig abonnement. Wilt u onbeperkt alle artikelen en edities van EW blijven lezen? Bekijk dan onze abonnementen.

Bekijk abonnementen

Er ging iets fout

Uw sessie is verlopen

Wilt u opnieuw

Premium Corner

Ingelogde abonnees van EWmagazine kunnen reageren
Bij het plaatsen van een reactie geldt een aantal voorwaarden. Klik hier voor de voorwaarden.

Reacties die anoniem worden geplaatst of met een overduidelijke schuilnaam zullen door de moderator worden verwijderd, evenals reacties die niets met het onderwerp van het artikel te maken hebben. Dit geldt evenzeer voor racistische of antisemitische reacties. De moderator handelt in opdracht van de hoofdredacteur.