Steve Bannon is de strategisch denker die in 2016 uitgroeide tot een van de architecten van de MAGA-beweging.
Hij was kort Trumps hoofdstrateeg in het Witte Huis, jarenlang de drijvende kracht achter Breitbart News en blijft – ook op afstand – een invloedrijke bondgenoot en criticus in president Donald Trumps politieke ecosysteem.
1. Wie is Steve Bannon en hoe ontwikkelde hij zich van Breitbart-strateeg tot invloedrijke kracht achter Trump en MAGA?
Steve Bannon (72) groeide op in een arbeidersgezin in Virginia, een wereld die hem volgens biograaf Keith Koffler vormde tot iemand die zich instinctief schaart aan de kant van ‘mensen aan de onderkant van de machtspiramide’.
Hij had, schrijft Koffler, een koppigheid die al vroeg overging in vechtlust. Bannon was ‘een rebel die zich moeilijk laat inpassen in welke hiërarchie dan ook’.
Die rusteloosheid viel later ook op bij Goldman Sachs, waar Bannon via de Harvard-universiteit belandde: niet de man van de corporate discipline, wel voortdurend op zoek naar frictie.
De voormalig gouverneur van New Jersey, Chris Christie, schetst hem als iemand die een ruimte binnenkomt en meteen de spanning verhoogt: slordig, ongeschoren, maar met een blik die niets ontgaat.
Chaos, zo schrijft Christie, is voor Bannon geen last. Het is de situatie waarin hij het scherpst denkt en handelt.
Steve Bannon bij Breitbart: hoe de nieuwssite zijn politieke stijl vormde
Die energie vond een podium bij Breitbart News, dat onder Bannon evolueerde van conservatieve nieuwssite tot radicale anti-establishmentmachine. In Let Me Finish noemt Christie het ‘een boze echokamer’ die de frustratie van conservatieve kiezers niet alleen weergaf, maar versterkte.
Hier ontstond Bannons kenmerkende stijl: politiek als permanente strijd, communicatie als munitie.
Bannons ideologie: van cultureel verval tot nationalistisch wereldbeeld
Achter dat temperament schuilt een samenhangend wereldbeeld. Koffler laat zien hoe Bannon maatschappelijke ontwikkelingen leest als tekenen van verval: globalisering, culturele versnippering, het verlies van gemeenschapszin.
In zijn ogen zitten de Verenigde Staten in een neergaande cyclus, waarin herstel alleen mogelijk is via economische soevereiniteit, culturele heroriëntatie en een terugkeer naar nationale samenhang.
Schrijver Michael Wolff beschrijft in zijn boek Fire and Fury hoe Bannon actuele gebeurtenissen voortdurend giet in het frame van een groter beschavingsconflict, waardoor ze meer gewicht krijgen dan het nieuws van de dag.
Bannon en Trump: samenwerking was basis voor MAGA
Toen Trumps campagne in de zomer van 2016 begon te wankelen, besloot Trump Bannon binnen te halen als campagne-CEO. Hij kende hem al via Breitbart – en herkende in hem iemand die dezelfde onderstroom raakte.
Christie noteert dat Bannon ‘de dynamiek onmiddellijk veranderde’: de toon werd harder, eenvoudiger, emotioneler.
2. Hoe werd Steve Bannon de architect van de MAGA-beweging, van de 2016-campagne tot zijn rol in Trumps eerste termijn?
Bannon wilde Donald Trump veranderen van een kandidaat in een symbool. Wolff beschrijft hoe Bannon hem aanspoorde te spreken als ‘leider van een beweging’ – iemand die niet meedoet aan de politiek, maar haar doorbreekt. In die verschuiving ontstond het verhaal waar de MAGA-beweging (Make America Great Again) haar energie uit zou putten.
Hoe Bannon het America First-presidentschap vormde binnen Trumps Witte Huis
Toen Trump eenmaal in het Witte Huis zat, probeerde Bannon dat verhaal om te zetten in beleid. Als chief strategist and senior counselor had hij geen formele portefeuille, maar wel de ambitie om de ideologische toon te bepalen van het presidentschap.
De inauguratiespeech van januari 2017, American carnage, schreef hij samen met topadviseur Stephen Miller. Die speech vormde de blauwdruk voor wat Bannon wilde: een regering die handelde vanuit het idee dat Amerika zich in een crisis bevond, veroorzaakt door de elites.
Binnen het Witte Huis drong hij aan op een harde immigratiekoers, een economische strategie die ‘de Amerikaanse arbeider’ weer centraal moest stellen, en een breuk met internationale afspraken die volgens hem hadden geleid tot verlies van soevereiniteit.
Hoe Bannon conflict verankerde in Trumps bestuur en MAGA-strategie
Tegelijk probeerde hij iets anders te institutionaliseren: conflict.
Bannon geloofde dat een politieke beweging pas vorm krijgt wanneer oude structuren onder druk komen. Dat denken vertaalde hij naar een bestuursstijl waarin elke dag er een vijand moest zijn: de media, de federale bureaucratie of de internationale orde.
De breuk tussen Bannon en Trump: conflicten, ontslag en blijvende invloed op MAGA
Bannons stijl had een prijs. Zijn behoefte om interne tegenstanders te labelen en conflicten uit te vergroten, botste met de rest van de staf, die hem steeds meer als ontwrichtende factor zag.
Intussen veranderde ook zijn verhouding tot Trump. Terwijl Bannon een beweging zag, zag Trump vooral zichzelf – en in Bannons publieke optredens hoorde Trump steeds vaker iemand die de oorsprong van MAGA claimde.
Toen Bannon in een interview uitsprak dat Trumps benadering van Noord-Korea op misverstanden berustte, werd er voor de president een grens overschreden. In augustus 2017 werd Bannon ontslagen.
Hij verliet het Witte Huis, maar niet de beweging.
Zijn ideeën bleven – de toon, de vijandbeelden, het gevoel van een voortdurende strijd. De band tussen Bannon en Trump werd daarna minder hecht, maar de ideeën die Bannon hielp neerzetten bleven de basis van MAGA.
3. Wat is Steve Bannons huidige relatie met Donald Trump, en hoe beïnvloedt hij vandaag de Amerikaanse politiek?
Steve Bannon opereert in Trumps tweede termijn niet langer vanuit een kantoor naast het Oval Office, maar vanuit zijn studio. Zijn dagelijks podcast War Room is uitgegroeid tot een programma met substantiële invloed op de MAGA-beweging.
War Room en Bannons mediapower: hoe zijn MAGA-platform miljoenen bereikt
Sinds de lancering in 2019 heeft War Room volgens de beschikbare cijfers meer dan 100 miljoen downloads verzameld. De show blijft groeien, duikt geregeld op in Apple’s top-100 podcasts, en behoort inmiddels tot de meest invloedrijke politieke podcasts van de Verenigde Staten.
Heeft Steve Bannon nog invloed op Donald Trump?
Volgens CNN heeft hij nog altijd een directe lijntje met Trumps omgeving, al is die losser dan vroeger. Een hoge functionaris omschrijft Bannons standaardvraag als: ‘What the f*** are you guys doing?’ Bannon zelf noemt het zijn taak om de lijn scherp te houden. ‘Wanneer ik iemand bel,’ zegt hij, ‘is het niet om bij te praten. Het is om te vragen: wat is hier gebeurd?’
Hij belt Trump af en toe direct, zegt hij. Maar even vaak verlopen de gesprekken via het scherm. Over War Room merkt hij op: ‘Als je de show kijkt, en naar zijn executive orders, kun je afleiden dat ook als we elkaar niet spreken, hij veel naar de show kijkt.’
Een Witte Huis-functionaris benadrukt tegelijk dat ‘hij geen beleid beïnvloedt’.
Waarom de relatie tussen Steve Bannon en Donald Trump onder druk staat
Formeel staat Bannon buiten de macht. Informeel is hij er nooit helemaal uit geweest.
Maar er is ook spanning. The New York Times beschreef in oktober 2025 dat Bannon suggereerde dat er ‘een plan’ bestaat voor een derde Trump-termijn’. Het idee veroorzaakte ongemak in Trumps, maar blijft rondzingen in de MAGA-beweging.
4. Wat zijn de grootste controverses rond Steve Bannon? Zijn juridische zaken, politieke gevechten en vreemde relatie met Jeffrey Epstein
Een grote schaduw over Bannon blijft de We Build the Wall-affaire. De campagne, opgezet als particuliere inzamelingsactie om een eigen stuk van Trumps grensmuur te bouwen, haalde miljoenen dollars op met de belofte dat ‘elke cent’ naar de muur zou gaan.
Volgens federale aanklagers gebeurde dat niet. Zij stelden dat Bannon en zijn medeverdachten een deel van het donorgeld hadden omgeleid naar persoonlijke uitgaven – een beschuldiging die in 2020 leidde tot zijn arrestatie aan boord van een luxe jacht voor de kust van Connecticut.
Bannon ontkende de aantijgingen en bestempelde de zaak als een politieke aanval. Een federaal proces kwam er nooit. In zijn laatste uren als president verleende Trump hem gratie. Daardoor stopte de federale zaak, voor een jury zich erover kon buigen.
Omdat Trumps pardon geen bescherming bood op staatsniveau, werd Bannon alsnog vervolgd in New York. In februari 2025 pleitte hij schuldig.
Volgens NBC News deed hij dat om gevangenisstraf te vermijden: in ruil voor zijn schuldbekentenis kreeg hij drie jaar voorwaardelijke straf en een verbod op het leiden of financieren van liefdadigheidsorganisaties.
Bannon zit dus niet vast. Zijn straf gaat in als hij opnieuw in de fout gaat.
Bannons rol in 6 januari en zijn veroordeling voor minachting van het Congres
Na de bestorming van het Capitool wilde een onderzoekscommissie weten welke rol Steve Bannon had gespeeld in de aanloop naar 6 januari 2021.
Uit telefoonlogboeken bleek dat hij in de dagen ervoor diverse keren met Trump sprak, en in zijn podcast had hij zelfs voorspeld dat ‘de hel zou losbreken’. De commissie zag hem als sleutelfiguur in de mobilisatie van boze Trump-supporters rond die dag.
Bannon weigerde voor de commissie te verschijnen. Hij beriep zich op presidentieel privilege, hoewel hij al sinds 2017 geen regeringsadviseur meer was.
De rechter veroordeelde hem daarom in 2022 vanwege minachting van het Congres tot vier maanden gevangenisstraf – die hij daadwerkelijk uitzat.
Beschuldigingen van grensoverschrijdend gedrag
Rond Bannon zijn al jaren persoonlijke controverses. In 1996 werd hij aangeklaagd wegens huiselijk geweld. Zijn toenmalige vrouw had bij de politie gemeld dat hij haar bij de keel en pols had gegrepen en de telefoon had stukgeslagen toen zij om hulp wilde bellen.
Bannon pleitte onschuldig. De zaak werd uiteindelijk geseponeerd, omdat zijn ex-vrouw niet kwam opdagen in de rechtszaal.
Tijdens zijn periode bij het futuristische onderzoeksproject Biosphere 2 werd hij aangeklaagd door een medewerkster wegens intimidatie en belediging. Volgens de juridische stukken gaf Bannon toe dat hij haar een ‘bimbo’ had genoemd en had gedreigd een memo ‘in haar strot te duwen’. Een jury stelde de medewerkster in het gelijk.
Bij de conservatieve website Breitbart bouwde hij een reputatie op als iemand die met opzet met grenzen speelde. Onder zijn leiding verschenen koppen als ‘Birth Control Makes Women Unattractive and Crazy’, en ex-medewerkers beschreven vergaderingen als ‘een soort white supremacist-rally’.
Bannon ontkent dat hij racistisch of vrouwvijandig is en wijst op zijn carrière en gezin.
Nazigroet tijdens een optreden?
In 2025 ontstond er een rel toen Bannon op de Amerikaanse Conservative Political Action Conference – een jaarlijks conservatief congres – zijn speech afsloot met een gestrekte rechterarm en de kreet ‘Fight, fight, fight’. Online werd het gebaar al snel vergeleken met een nazigroet, de Anti-Defamation League sprak van ‘een zorgwekkend signaal’.
Volgens Bannon was het ‘gewoon een zwaai’, en volgens hem een voorbeeld van hoe critici hem framen.
Wat voor relatie had Steve Bannon met Jeffrey Epstein?
De eerste berichten over de relatie tussen Steve Bannon en Jeffrey Epstein komen uit de periode na Bannons vertrek uit het Witte Huis, in 2017. In de gepubliceerde Epstein-documenten komt naar voren dat Bannon in de jaren daarna contact kreeg met Epstein en dat dit zich ontwikkelde terwijl Epstein bekendstond als omstreden figuur.
Epstein was in 2008 al veroordeeld in een zaak rond seks met kinderen.
Bannon wilde een film maken met Epstein waarbij hij Epstein zou interviewen. Dit project lijkt bedoeld als een sympathieke documentaire waarin hij zichzelf kon presenteren als iemand die werd gedemoniseerd, in plaats van als veroordeeld zedendelinquent.
In de vrijgegeven beelden ondervraagt Steve Bannon hem weliswaar op een theatrale manier (‘Ben je de duivel?’), maar de setting en toon suggereren vooral een poging om Epstein ruimte te geven om zijn eigen verhaal te vertellen.
Je kan jouw keuzes op elk moment wijzigen door onderaan de site op "Cookie-instellingen" te klikken."
In de gepubliceerde documenten is te lezen dat het contact tussen de twee mannen in 2018 intensiveert. Epstein helpt Bannon met reisplanning, denkt mee over routes en reizen in zijn privéjet en gedraagt zich bijna als een persoonlijke fixer.
Ondertussen wordt de toon tussen de twee informeler. Zo maken ze steeds de grap dat Epstein Bannon helpt als ‘de duurst betaalde reisagent ter wereld’, met de toevoeging: ‘Massages. Not included.’
In deze periode is te lezen dat Epstein zich ook met Bannons werk bemoeit. Hij kijkt mee met tv-optredens, geeft feedback en helpt met politieke berichtgeving om Trump te verdedigen.
Bannon op zijn beurt noemt de hernieuwde aandacht voor Epstein een ‘sophisticated op’, een geraffineerde operatie – alsof het hier niet om een veroordeelde zedendelinquent gaat, maar om een mediacomplot. Ook hun pogingen om elkaar discreet te ontmoeten zijn terug te lezen.
In de Epstein-documenten die op 30 januari zijn vrijgeven, staat dat dit contact doorloopt tot 2019, het jaar waarin Epstein overlijdt. Duizenden berichten suggereren een relatie waarin Epstein Bannon faciliteert met huizen, reizen en toegang, terwijl Bannon Epstein helpt met mediatraining en reputatiemanagement.
5. Welke rol speelt Steve Bannon in het internationale populisme?
Steve Bannon profileert zich sinds 2019 als een soort internationale coach van het nationalistisch-populisme. Zijn grote project, The Movement – een in Brussel gevestigd initiatief dat Europese populistische partijen zou voorzien van data, strategie en fondsen – moest uitgroeien tot een overkoepelend netwerk voor rechts-populistische partijen.
Bannon zocht openlijk toenadering tot leiders als Viktor Orbán, Matteo Salvini, Marine Le Pen, Nigel Farage en Geert Wilders en presenteerde hen als bondgenoten in een wereldwijde strijd tegen mondialisering en liberale instellingen zoals de Europese Unie.
Hoe Europese populistische partijen omgaan met Steve Bannon
In de praktijk bleek de animo veel kleiner dan zijn retoriek deed vermoeden. BBC meldde dat veel Europese populistische partijen hem beleefd op afstand hielden.
Salvini sprak na een ontmoeting niet meer over hem, de Zweden Democraten noemden hem ‘van geen enkel belang’, en Duitse en Oostenrijkse rechts-populisten wezen hem af als een ‘Amerikaanse buitenstaander’.
Ook juridische beperkingen, zoals het feit dat Bannon in veel Europese landen geen campagne-activiteiten mocht uitvoeren, deden The Movement vastlopen. In 2019 concludeerde Vanity Fair droogjes: ‘Bannon is not on the radar.’
Toch heeft Bannon nog een symbolische rol. Hij blijft Europese populistische bewegingen framen als onderdelen van één mondiale strijd tegen ‘de elite’, en via mediaoptredens en zijn podcast War Room versterkt hij hun narratief voor een Amerikaans publiek.
Zijn feitelijke invloed is beperkt, maar zijn ideologische reikwijdte is groot.