In de rubriek ‘Gerry kijkt tv’ pakt dr. Gerry van der List de afstandsbediening of het toetsenbord om eens te bekijken hoe de moderne wereld in elkaar steekt. Deze week bespreekt hij de verslaggeving van het schaatsen.
In geval van verplichtingen buiten de deur dringt zich bij EW’s trouwe tv-kijker bijna onvermijdelijk een bepaald gevoel op: zat ik maar thuis voor de buis.
Dit verlangen stak zeker ook de kop op tijdens een ondoordacht uitje naar Heerenveen. Daar werd afgelopen week het spannende toernooi gehouden waarop Nederlandse schaatsers zich moesten kwalificeren voor de Winterspelen in Milaan in februari.
Het publiek op de tribunes mist veel
Toegegeven: de sfeer in Thialf, ‘het schaatshart van de wereld’, heeft iets bijzonders.
Je moet wel van de hoempamuziek van het dweilorkest Kleintje Pils houden en het niet erg vinden om Dries Roelvink ‘Milaan, ik kom eraan’ te horen zingen, maar het publiek in het bomvolle stadion is aangenaam braaf en leeft aandoenlijk mee met het wel en wee op het ijs.
Zo klonk er zondag een luid ‘Oh…’ van ontzetting op de tribunes toen Marrit Fledderus op de 500 meter met valse starts haar kansen op een olympische medaille verspeelde.
Het grootste deel van het publiek kon evenwel helemaal niet goed zien dat de arme Friezin twee keer te vroeg bewoog en daarna in snikken uitbarstte. De kijkers thuis ontging dit niet.
Deskundig commentaar in plaats van dreunende muziek
Het schaatsen is, zoals bijna alle evenementen overigens, veel beter op televisie te volgen dan in het echt. Het is ook veel aangenamer.
De dreunende muziek in Thialf tijdens de ritten werd weggefilterd om plaats te maken voor een informatief verslag van welbespraakte en deskundige commentatoren als Herbert Dijkstra en Martin Hersman.
En tussen de bedrijven door, toen Kleintje Pils in Thialf met luid getoeter mooie liedjes als California Dreaming muzikaal verkrachtte, presenteerden voormalige schaatscoryfeeën als Erben Wennemars, Ireen Wüst en Mark Tuitert nuttige analyses.
Waarbij ze ook weer eens uitlegden hoe het nu precies zat met die mysterieuze ‘matrix’ die bepaalt wie straks naar Milaan mag. De NOS doet dit allemaal heel netjes.
Sporters interviewen is soms een beproeving
En dan is er natuurlijk good old Bert Maalderink. De 62-jarige sportverslaggever lijdt aan multiple sclerose, maar blijft doortastend sporthelden interviewen na de wedstrijd. Dat moet soms een beproeving zijn.
Bijvoorbeeld als hij te maken krijgt met een hooghartige Joep Wennemars, die irritant duidelijk maakt dat interviews geven voor hem een vervelende verplichting is, en steeds aanstalten maakt om op te staan.
Femke Kok vertoont nooit divagedrag
Gelukkig zijn er ook heel beschaafde en vriendelijke topsporters. Zoals Femke Kok. Zij is momenteel de koningin van het Nederlandse schaatsen, maar vertoont volstrekt geen divagedrag.
Dankzij voorbeeldige sporters als Kok kunnen we uitkijken naar fijne Winterspelen. En dankzij de NOS natuurlijk, die het mogelijk maakt om alle hoogte- en dieptepunten op het ijs en in de sneeuw uitstekend te kunnen volgen. Lekker thuis voor de buis.
In de rubriek ‘Gerry kijkt tv’ beschrijft EW-redacteur Gerry van der List elke week op donderdagmiddag een moment dat hem opviel op de Nederlandse tv, Netflix, of, welja, streamingdiensten op het internet. Nooit missen? Schrijf u in voor de nieuwsbrief.