Liesbeth Wytzes
Schoon genoeg van die irritante expats in de stad
Mijn achterbuurvrouw in Amsterdam, die een beetje zonderling was en die ik heel graag mocht, is een paar jaar geleden plotseling overleden. Ik mis haar meer dan ik had gedacht: we kwamen niet vaak bij elkaar over de vloer, maar onze tuintjes grensden aan elkaar. Als het voorjaar werd, zagen we elkaar daar en gaven elkaar tips over zaken als slakkenbestrijding. We zeiden dat het allemaal weer mooi ging worden, en moet je die merel nou toch horen.