Uit onthullingen van Zembla blijkt hoe studenten in Amsterdam het slachtoffer zijn van asielidealisme, schrijft Geerten Waling.
Onderzoeksjournalisten van Zembla (BNNVARA) gooiden afgelopen week een steen in de vijver van het asieldebat. Zij lieten zien hoe in een woonblok op de Amsterdamse universiteitscampus Science Park sinds 2018 jonge studenten werden bedreigd, aangevallen, aangerand en verkracht.
De daders waren jonge, mannelijke statushouders (‘vluchtelingen’) met wie ze samenwoonden in appartementenblok Stek Oost. Er zou zelfs een groepsverkrachting hebben plaatsgevonden. Slachtoffers vertelden afschuwelijke verhalen vol angst en trauma.
Gemeente en woningcorporatie jarenlang op de hoogte van ernstig wangedrag
Uit geheime documenten bleek dat woningcorporatie Stadgenoot en de gemeente al jaren op de hoogte waren van de gevaren en de misdaden waaraan hun jonge bewoners werden blootgesteld.
Stadgenoot wilde in 2023 zelfs stoppen met het gemengde woonproject, maar de gemeente Amsterdam weigerde.
Dit woonproject omvat 125 statushouders en 125 studenten – en er zijn nog meer gelijksoortige woonprojecten met om en om statushouders en studenten op de gang of galerij. Waar kwam het idee vandaan?
Studenten zouden een buddy zijn, maar werden slachtoffer
Het is terug te voeren op de asielcrisis van tien jaar geleden. Amsterdam zag zich geconfronteerd met de grote opgave om duizenden asielzoekers met een status te voorzien van huisvesting.
Opeens was daar het ei van Columbus: huisvest de immigranten samen met jongeren in goedkope studentenflats. De studerende, Nederlandse medebewoners zouden dan ‘een soort buddy’ zijn, zei toenmalig SP-wethouder Laurens Ivens in 2016 dolenthousiast tegen Trouw: ‘Voor statushouders is dat hét recept voor inburgering. En welke student vindt dat nou níet interessant!?’
Gemeentebestuur en corporaties handelen onverantwoord en onvergeeflijk
Welke student? Nou, wat te denken van de student die géén groot keukenmes in zijn gezicht wil krijgen of die níet door een buurman in haar eigen gebouw wil worden verkracht?
Zembla laat zien hoe stadsbestuur en corporaties onverantwoorde en onvergeeflijke sociale experimenten uitvoeren met jonge, kwetsbare mensen.
Studenten zijn vaak idealistisch, maar daarbij ook jeugdig onbezonnen. En met de woningnood zijn ze helemaal makkelijk te paaien voor zulke hachelijke projecten. Dit moet zo snel mogelijk stoppen.