Pete Hegseth is de Amerikaanse Secretary of War onder Donald Trump en leidt het door het Witte Huis omgedoopte ministerie van Defensie.
De voormalige Fox News-presentator en gedecoreerd veteraan profileert zich als krijger, cultuurstrijder en vertrouweling van Trump, met een directe lijn naar de conservatieve Republikeinse achterban.
- Wie is Pete Hegseth? Van zijn militaire loopbaan tot zijn carrière bij Fox News
- Waarom benoemde Donald Trump Pete Hegseth tot minister van Oorlog?
- Hoe beïnvloedt Hegseth het Amerikaanse defensiebeleid?
- Wat zijn de grootste controverses rond Hegseth?
- Hoe leidde Pete Hegseths Venezuela-strategie tot de arrestatie van Nicolás Maduro?
1. Wie is Pete Hegseth? Van zijn militaire loopbaan tot zijn carrière bij Fox News
Pete Hegseth groeit op in Minnesota. Na de middelbare school gaat hij naar Princeton, waar hij politicologie studeert en hoofdredacteur wordt van het conservatieve studentenblad The Princeton Tory.
Al tijdens zijn studie sluit hij zich aan bij de officiersopleiding van het Amerikaanse leger.
In 2003 wordt hij als tweede luitenant geplaatst bij de National Guard van Minnesota. Hij dient eerst op Guantánamo Bay, later in Irak en Afghanistan, waar hij als infanterie- en civil-affairs-officier meerdere onderscheidingen krijgt.
Framing als ‘krijger’ in eigen boeken
Die jaren vormen zijn politieke en religieuze zelfbeeld: in boeken als American Crusade en The War on Warriors zet hij zichzelf neer als een ‘krijger’ in een heilige strijd tegen links Amerika, mondialisering en wat hij ziet als een ‘woke’ defensieapparaat; het leger is in zijn verhaal het front, waar de Amerikaanse ziel verdedigd moet worden.
De betekenis van Hegseths tattoo
Zijn lichaam staat vol uitgesproken politieke en religieuze tattoos, waaronder het kruistochtmotto Deus vult (God wil het). Die tatoeage leidde er in 2021 toe dat de National Guard hem uitsloot van de beveiliging van Joe Bidens inauguratie – een aanwijzing dat de militaire top hem als potentieel risico zag.
Hegseth beschreef dit later als bewijs van een ‘gezuiverd’ en ideologisch verdacht leger en besloot hierom zijn militaire carrière te beëindigen.
Ondertussen ontvouwt zich een complex privéleven: twee mislukte huwelijken – onder meer met Meredith Schwarz – gaan vooraf aan zijn derde huwelijk met Fox-producer Jennifer Rauchet.
Hegseth bij Fox News en zijn invloed op Trump
In 2014 wordt Hegseth commentator bij Fox News en in 2017 vaste co-host van Fox & Friends Weekend. De combinatie van oorlogservaring, duidelijke soundbites en loyaliteit aan Trump maakt hem snel een van de opvallendste gezichten van de zender.
Achter de schermen groeit zijn politieke rol. Tijdens Trumps eerste presidentschap verdedigt Hegseth in de studio consequent de koers van het Witte Huis. Trump kijkt veel Fox News en neemt regelmatig ideeën over die Hegseth ’s ochtends in de uitzending lanceert. Zo ontstaat een informele advieslijn tussen de televisiestudio en het Oval Office.
Na Trumps terugkeer in het Witte Huis beloont de president zijn loyale medestrijder met de topfunctie in het Pentagon.
2. Waarom benoemde Trump Hegseth tot minister van Oorlog?
Donald Trump benoemde Pete Hegseth vooral omdat hij een loyalist zocht die past binnen zijn America First-visie. Iemand die zijn politieke en culturele instincten deelt. Bronnen rond de campagne zeiden tegen CNN dat Trump al ‘een langdurige band’ had met Hegseth, hem ‘slim’ vond en onder de indruk was van zijn militaire loopbaan én zijn optreden op televisie.
Daarnaast zou Hegseth volgens Trump de juiste look hebben.
In zijn officiële verklaring benadrukte Trump vooral Hegseths strijdlust en loyaliteit: ‘Pete heeft zijn hele leven gevochten voor onze troepen en voor ons land… Pete is sterk, slim en gelooft echt in America First. Met Pete aan het roer zijn Amerika’s vijanden gewaarschuwd – onze strijdkrachten worden weer groot en Amerika zal nooit wijken.’
In de Senaat werd Hegseth door Republikeinse senatoren geprezen als een ‘onconventionele kandidaat’. Volgens nieuwssite NPR verklaarde Hegseth zelf dat Trump hem één hoofdopdracht gaf: ‘breng de krijgerscultuur terug in het ministerie van Defensie.’
Dat Hegseth geen ervaring heeft met het leiden van een grote organisatie, dat er beschuldigingen waren van wangedrag, drankmisbruik en financiële chaos, en dat zijn benoeming nipt slaagde –50 tegen 50, met een beslissende stem van vicepresident Vance – woog voor Trump minder zwaar dan Hegseths onvoorwaardelijke loyaliteit en zijn rol als ideologische bondgenoot.
3. Hoe beïnvloedt Hegseth het Amerikaanse defensiebeleid?
Hegseth stuurt het Amerikaanse defensiebeleid in de richting van wat hij een hersteld ‘krijger-ethos’ noemt: een krijgsmacht die draait om wapengekletter, risico’s nemen en zo min mogelijk juridische of bureaucratische obstakels.
In The War on Warriors schrijft hij dat eerdere missies zijn mislukt door ‘te veel terughoudendheid’ en een focus op regels boven strijdkracht. Tijdens zijn hoorzitting verdedigde hij die lijn door te benadrukken dat ‘standaarden hoog en helder moeten zijn en dat Defensie volgens hem ‘weer dodelijk en doelgericht’ moet worden, aldus NPR.
Terugkeer benaming ‘Secretary of War’
Bij het herstellen van de ‘krijgers-ethos’ begon Hegseth bij zichzelf. De minister mag zich na een presidentieel decreet officieel ‘Secretary of War’ noemen.
Het Pentagon blijft juridisch gezien het Department of Defense, maar in de praktijk gebruikt Hegseth nadrukkelijk de oorlogstitel – een framing die aansluit bij het krijgersimago dat hij in zijn boeken en televisieoptredens al jaren cultiveert.
Militarisering Mexicaanse grens, drugsboten en Houthi-aanvallen
Sinds zijn aantreden stuurt Hegseth het defensieapparaat opvallend agressiever aan. Hij militariseerde de grens met Mexico door duizenden militairen in te zetten, nieuwe militaire zones uit te roepen en Defensie direct te betrekken bij arrestaties en surveillance.
Op zee gaf hij groen licht voor harde acties tegen drugsboten; volgens website Politico verdedigde hij zelfs een tweede aanval waarbij ook gewonde opvarenden omkwamen.
In het Midden-Oosten autoriseerde hij raket- en droneaanvallen op Houthi-doelen in Jemen –operaties die uitmondden in een politiek schandaal over de bevelsketen en proportionaliteit.
4. Wat zijn de grootste controverses rond Hegseth?
Pete Hegseth is als minister van Oorlog van de harde lijn en daarbij een constante bron van ophef. Er is kritiek op zijn beleid, maar vooral op zijn gedrag en omgang met gevoelige informatie.
Wat is Signalgate en hoe bracht Hegseth geheime Houthi-aanvalsplannen in gevaar?
De grootste controverse is Signalgate. In maart 2025 nam Hegseth deel aan een online chatgroep in berichtenapp Signal, waarin een op handen zijnde Amerikaanse luchtaanval op Houthi-doelen in Jemen werd besproken. In die chat zaten hoge regeringsfunctionarissen, maar per ongeluk was ook Jeffrey Goldberg, hoofdredacteur van The Atlantic toegevoegd.
Hegseth deelde via zijn privételefoon details over timing, doelen en ingezette vliegtuigen. Later stuurde hij vergelijkbare informatie door in een tweede Signal-groep, waarin ook zijn vrouw, zijn broer en zijn persoonlijke advocaat zaten.
Congresleden, zowel Democraten als Republikeinen, vroegen zich af hoe het mogelijk was dat de hoogste defensiefunctionaris operationele details van een lopende militaire actie besprak via een consumentenapp, met in de chat ook deelnemers zonder de juiste bevoegdheden op veiligheidsgebied.
De inspecteur-generaal van het Pentagon begon een onderzoek en concludeerde maanden later dat Hegseth ‘gevoelige, niet-openbare operationele informatie’ had gedeeld, in strijd met de regels van het ministerie van Oorlog. Volgens het rapport liep hij het risico om missies te compromitteren en Amerikaans personeel in gevaar te brengen, mocht de communicatie zijn onderschept.
Hegseth weigerde een persoonlijk gesprek met de onderzoekers en beperkte zich tot een schriftelijke verklaring. Daarin stelde hij dat hij bevoegd was om de informatie te declassificeren en noemde hij het onderzoek politiek gemotiveerd.
De waakhond erkende dat de minister in theorie over die bevoegdheid beschikt, maar stelde vast dat er geen enkel document bestond waaruit bleek dat Hegseth de informatie daadwerkelijk had gedeclassificeerd vóór verzending.
Binnen het Pentagon leidde de affaire tot meer onrust. Volgens ambtenaren was Hegseth na het schandaal vooral bezig met het opsporen van lekken. Naar medewerkers zou er zijn gedreigd met leugendetectors, terwijl er nauwelijks aandacht was voor de vraag welke schade mogelijk is aangericht met de openbaarmaking van de informatie.
Wat onthulde The New Yorker over Hegseths verleden bij veteranenorganisaties?
Maar veel van de kritiek op Hegseth dateert van voor zijn aantreden. In december 2024 publiceerde The New Yorker een onthullend onderzoeksartikel over zijn verleden bij veteranenorganisaties. Volgens een klokkenluidersrapport en interne documenten werd Hegseth daar gedwongen te vertrekken wegens financieel wanbeheer, seksistisch gedrag en structureel drankmisbruik. Een oud-collega zei tegen het blad: ‘Ik heb hem zo vaak dronken gezien. Niet één of twee keer, maar keer op keer moest hij worden weggevoerd.’
Hegseths advocaat ontkende de aantijgingen niet inhoudelijk, maar noemde ze ‘bizarre beschuldigingen’ van ‘een rancuneuze oud-medewerker’.
Beschuldiging van seksueel geweld
Een beschuldiging van seksueel geweld uit 2017 blijft hem achtervolgen. Een vrouw beschuldigde Hegseth ervan haar te hebben verkracht tijdens een Republikeinse vrouwenconferentie in Californië. Hij werd nooit aangeklaagd en spreekt zelf van vrijwillige seks, maar hij betaalde wel 50.000 dollar om de zaak te schikken.
Tijdens zijn hoorzitting noemde hij het: ‘Volledig valse beschuldigingen. Ze zijn uitgebreid onderzocht en ik ben volledig vrijgepleit.’
Democratische senatoren betoogden dat juist die schikking vragen opriep. Senator Tammy Duckworth waarschuwde dat Hegseths verleden hem kwetsbaar maakt: bondgenoten zouden huiverig kunnen zijn om gevoelige informatie te delen met een minister ‘die mogelijk chantabel is’.
Hoe ondermijnden Hegseths privéleven en leiderschapsstijl zijn geloofwaardigheid?
In 2018 schreef Hegseths moeder hem een e-mail waarin zij stelde: ‘Ik heb geen enkel respect voor een man die vrouwen kleineert, liegt, bedriegt, vreemdgaat en vrouwen gebruikt voor zijn eigen macht en ego. Jij bent die man.’ Zij nam die woorden later gedeeltelijk terug en noemde de publicatie ervan ‘walgelijk’, maar het leed was toen al geschied.
Daarnaast is er voortdurend kritiek op zijn leiderschapsstijl. Binnen en buiten het Pentagon wordt Hegseth volgens CNN gezien als impulsief en diep wantrouwig ten opzichte van zijn eigen ambtenaren en de media. Tijdens het interne onderzoek naar Signalgate stelde hij: ‘Als wij denken dat je naar de pers lekt, dan is dat een serieus probleem. Ik heb geen tijd voor lekken.’
5. Hoe leidde Hegseths Venezuela-strategie tot de arrestatie van Nicolás Maduro?
De rol van Pete Hegseth in de Amerikaanse operaties in Venezuela ontvouwt zich in twee bedrijven: eerst de raketaanvallen op vermeende ‘drugsboten’ in het Caribisch gebied, daarna de escalatie richting Caracas en de ontvoering van president Nicolás Maduro.
Wat gebeurde er op zee tijdens operatie Southern Spear?
Op 2 september 2025 viel het Amerikaanse leger een boot aan in de Caribische Zee tijdens operatie Southern Spear, een grootschalige Amerikaanse militaire campagne tegen vermeende Venezolaanse drugssmokkel. De boot werd vernietigd en er kwamen negen mensen om; twee overlevenden bleven achter op het wrak.
Daarna volgde een tweede aanval. The Washington Post meldde dat Hegseth een mondelinge instructie gaf om ‘iedereen te doden’ aan boord. Admiraal Frank Bradley zou daarop hebben bevolen om ook de twee overlevenden uit te schakelen.
Hegseth noemde dit ‘nepnieuws’ en sprak van ‘verzonnen, opruiende en smadelijke’ aantijgingen. President Trump zei dat hij zijn minister ‘voor de volle honderd procent’ geloofde en voegde toe: ‘Hij heeft gezegd dat hij dat niet heeft bevolen.’
Het Witte Huis verdedigde de operatie. Woordvoerder Karoline Leavitt verklaarde dat Hegseth admiraal Bradley had gemachtigd en dat deze ‘ruimschoots binnen zijn bevoegdheid en de wet heeft gehandeld’. Juristen waren kritischer: Amerikaanse hoogleraar Laura Dickinson stelde dat het doden van overlevenden ‘waarschijnlijk een oorlogsmisdrijf zou zijn’.
In de weken daarna werd de aanval van september een hele maritieme campagne. Hegseth kondigde nieuwe aanvallen aan op kleine boten voor de kust van Venezuela, waarbij hij de doden consequent omschreef als narcoterroristen.
Volgens ABC News verklaarde Trump na een aanval dat er een boot was gestopt die genoeg drugs vervoerde om ‘25.000 tot 50.000 mensen te doden’, taal die de doelwitten neerzette als een directe bedreiging voor de Amerikaanse bevolking.
Die retoriek schoof geleidelijk op van boten naar de Venezolaanse machtsstructuur. De termen ‘narcoterroristen’ en ‘narcostaat’ werden in officiële verklaringen steeds vaker gekoppeld aan het regime in Caracas.
Wat was de rol van Hegseth in de ontvoering van Maduro?
Onder de paraplu van Southern Spear ging het Pentagon over tot een directe confrontatie met het bewind in Venezuela. Washington maakte luchtafweerinstallaties en commandostructuren in en rond Caracas onbruikbaar, wat later werd gepresenteerd als voorbereiding op een ‘operatie om een hooggeplaatst doelwit gevangen te nemen’.
Hegseth, als minister van Oorlog, tekende de plannen waarin deze luchtoperaties werden gekoppeld aan een besloten grondaanval door Amerikaanse special forces.
Na een kort vuurgevecht met Maduro’s beveiliging bereikten Amerikaanse militairen de Venezolaanse president. Hij werd overmeesterd, geboeid en nog voor zonsopgang het land uit gevlogen. Kort daarna was Maduro in Amerikaanse hechtenis.
In dit hele traject was Hegseth de verbindende schakel. Hij stond aan de wieg van het beleid dat dodelijke aanvallen op boten mogelijk maakte en verdedigde deze lijn publiekelijk, ook toen die controversieel werd.
Met dezelfde narcoterrorisme-retoriek legitimeerde hij politiek-juridisch de agressieve koers tegenover Caracas. Uiteindelijk tekende hij als minister van Oorlog het bevel dat leidde tot de arrestatie van Maduro.